تمايلات اخلاقي مذكور در كتاب فيزيولوگوس مشخص شده است. فلورنتينوس رسالهاي دربارهٴ كشاورزي به يوناني نوشت و گارگيليوس مارتياليس رسالهٴ ديگري به لاتيني.
7. جغرافياي رومي و چيني. شايد جالبترين جنبهٴ علمي اين عصر گسترش راهنامههاست، هم به صورت نوشته، و هم به شكل تصوير. شرح راههاي قلمرو آنتونينوس اوگوستوس راهنامهاي از نوع اول است كه احتمالاً در دههٴ دوم قرن نوشته شده.
جداول پويتينگر تنها راهنامهٴ موجود از نوع دوم است. ترسيم آن احتمالاً پس از 226 و پيش از 273 صورت گرفته است.
به شناسايي دقيق راههاي تجارتي كه از طريق آنها ابريشم چين - و بسياري چيزهاي ديگر -- از خاور دور به امپراتوري روم حمل ميشد چگونه ميتوان بيعلاقه بود؟ تنها سندي كه اطلاعاتي در اين مورد به ما ميدهد در كتاب وئي لوئه يافته شده، سندي كه تاريخش از اواسط سدهٴ سوم است.
8. طب هلنيستي، رومي، هندي، چيني و يهودي.
كاسيوس، استاد طب، مجموعهاي از مسائل طبي و فيزيكي تدوين كرد. سرنوس سامونيكوس يك رشته نسخه براي بيماريهاي از سر تا قدم به نظم درآورد. فيلوستراتوس رسالهاي در ژيمناستيك نوشت.
آثار نويسندگان يوناني و لاتيني دربارهٴ باغداري مذكور در فقرهٴ و از لحاظ طبي مورد توجه است؛ فلورنتينوس خاصيت طبي گياهان را مطالعه كرد، مارتياليس رسالهاي در بيطاري نوشت.
طب هندي احتمالاً به وسيلهٴ رسالههاي منسوب به ناگارجونا معرفي ميشود، ولي اين موضوع هنوز مورد تحقيق قرار نگرفته است. نيز احتمال دارد ناگارجونا از
سوشروتاسامهيتا تحريري فراهم كرده باشد.
هُوا تئو رسالهٴ طبي مهمي نوشت، به نام چونگ - تسئانگ - چينگ. هُوا به وسيلهٴ نوعي شراب، بيهوشي ايجاد كرد.
مارشموئيل براي جنبهٴ عقلي بخشيدن به طب يهودي متحمل زحماتي شد.
9. تاريخنويسي هلنيستي. آيليان مجموعهاي از حكايات تاريخي را در چهارده كتاب تدوين كرد. هروديان تاريخ امپراتوري روم را از 180 تا 239 نوشت. آتنايوس نوكراتيسي جنگ متوسطي را موسوم به بزم فرهيختگان تأليف كرد، اين اثر به خاطر قطعات زيادي از دانش قديم كه به حفظشان كمك كرده داراي ارزش است. سكستوس يوليوس آفريكانوس گاهنامهاي تأليف كرد كه از آغاز خلقت عالم در 5499 ق م تا 221 م را شامل ميشد، او به حق پدر گاهشناسي كليسايي ناميده شده است. ديون كاسيوس تاريخ روم را از آغاز تا 229 تدوين كرد. همهٴ اينان به زبان يوناني نوشتند.
10. قانون رومي و يهودي. اين دوره عصر زرين قانون رومي بود. اولپيان و پائولوس دو تن بزرگترين قانوندانان بودند كه منتخب آثارشان به ترتيب يك سوم و يك ششم (روي هم نصف) منتخب يوستينيان را تشكيل ميدهد. اثر قضايي بسيار مهمي نيز به وسيلهٴ معاصران آنان، يعني پاپينيان و مودستينوس تأليف شد.